Informacja od Adminstratora
Uprzejmie informuję, że prace nad giełdą zostały ukończone. W celu uzyskania loginów i haseł do wystawiania ofert prosimy o prośbę uzyskania dostępu do panelu użytkownika na adres adam.orzechowski@interia.pl.

Przesłanie wiadomości umożliwi również weryfikację adresów e-mail, które w późniejszym czasie użyte zostaną do utworzenia szybkiej komunikacji z członkami klubu.

Pozdrawiam Adam Orzechowski.
Administrator
Ważna informacja
Uprzejmie zapraszamy Klubowiczów do przesyłania Swoich eksponatów celem uzupełnienia galerii hodowców na adres: adam.orzechowski@interia.pl.

Prosimy również Klubowiczów o przesłanie Swoich zdjęć w celu umieszczenia ich na stronie, oraz o podanie adresów e-mail dla łatwiejszego kontaktu z wszystkimi Klubowiczami.

Mile widziane jest również przesłanie informacji o zdobytych przez klubowiczów wyróżnień i odznaczeń.

Pozdrawiam Adam Orzechowski
Administrator.
Archiwa wydarzeń
Aktualnie nie ma żadnych archiwalnych wydarzeń.
Kolory obrączek
Kryteria oceny i ich zastosowanie przy gołębiach niemieckich wystawowych:Szanowni członkowie zarządu, drodzy koledzy, sędziowie konkursowi. Spotykamy się każdego roku na początku maja, nie po to by zrobić dwa dni urlopu, lecz po to by się szkolić i rozwijając, by móc optymalnie sprawować urząd sędziów konkursowych. Dla wielu te dwa dni oznaczają może wypoczynek od codziennego stresu, lub spotkanie się z zaprzyjaźnionymi hodowcami tych samych ras. Często przeważa też opinia, że szkolenie takie jest potrzebne innym, a nie mnie. Tylko jeśli jesteśmy poważnie zainteresowani dalszym kształceniem, ma sens i cel przybyć tu do Eisenach i oferować te dwa dni. Specjalizacja rozszerza się coraz bardziej, dlatego my-sędziowie konkursowi musimy wciąż dalej udoskonalać system oceniania. Dziś nie wystarczy już wpisać dwa lub trzy słowa w kartę oceniania, hodowcy oczekują od nas jasnych wytycznych.Wytyczne (dyrektywy) oceniania dla ptactwa rasowego, by przeprowadzić prawidłową ocenę powinny zostać spełnione następujące kryteria:1. Znajomość AAB (ogólne warunki oceniania na wystawach)
2. Wytyczne oceniania.
3. Pokrywająca się ze stanem hodowli znajomość ras, również pojedynczych rodzajów upierzeń.
4. Kryteria oceniania.
5. Przydzielanie ocen.Ad. 1. Znajomość AAB, opisu wzorca i statutu

Ogólne wystawowe wytyczne dane nam przez BDRG, określają nam we wszystkich punktach, jak powinniśmy się zachowywać przed, w czasie i po ocenie. Dalej niemieckie standardy dotyczące gołębi rasowych, dają nam dla wszystkich ras wytyczne, które również muszą być koniecznie przestrzegane. By nieprzetrwanie ulepszać rasę, ocena powinna być przeprowadzana równomiernie na wszystkich wystawach małych i dużych. Ten cel został wprowadzony przez BDGR i powinien być realizowany przez sędziów kontrolnych. Na pierwszym planie musi zawsze stać zdrowie i witalność zwierzęcia. U wszystkich ras zwraca się szczególną
Uwagę na harmonijność szkieletu, muskulatury i upierzenia. Przy czym zwraca się uwagę na opisane we wzorcu wielkość, wagę i proporcje. Forma krytyki powinna zwięźle i rzeczowo uchwycić wszystkie odnoszące się do rasy cechy, zalety, zyczenia i wady. Z tej krytyki musi w logiczny sposób wypływać nota, względnie liczba punktów oceny. Wszyscy sędziowie konkursowi powinni zawsze od nowa zostać pouczeni, że podjęli wykonanie usługi, która za określone wynagrodzenie, wniesione przez wystawców, żąda bycia pokrytą czytelna i stałą formą krytyki.

Ad. 2. Wytyczne oceniania

By móc przeprowadzić jednolitą ocenę wymagana jest praca w określonym systemie. To jest jednak możliwe tylko, gdy przed ocena istnieje schemat określający, z jakich punktów widzenia powinna wynikać ocena. Kierunek dla ocen ogólnych daje nam AAB i MB. Jedno musi być dla nas jasne – ludzkie osądy pozostają zawsze względne. Różnice i odchylenia będą istnieć zawsze , ale zasadniczy kierunek musi się zawsze zgadzać. Na całokształt oceny wpłynąć może (i wpływa) wiele różnych nieświadomych czynników jak np. wiedza fachowa, smak, własne doświadczenie hodowlane, czy osobiste uznanie. Na wielu pokazach, na wielu kartach oceniana krytyka nie pokrywa się ze stanem hodowlanym. Piszę się bardzo ogólnie i często także bardzo mało.
Przykład niczego nie mówiącej oceny:

Zalety: Forma, pozycja stojąca, postawa, figura.
Życzenia: Położenie skrzydeł napięte.
Braki: Lotka niewykształcona.

Przy tak ukształtowanej krytyce możliwe jest wieszanie tej karty oceny na klatce przy kaczkach, kurach i gołębiach każdej rasy. Dlatego ważne jest by wytworzyć sobie przed oceną typowy raster ras, aby na karcie oceny było to co ma znaczenie oraz służy poprawie cech rasowych w hodowli. By przejść do szczegółu weźmy niemieckiego gołębia wystawowego. MB widzi przeprowadzane oceny w następujących punktach: ogólne wrażenie, forma i postawa: głowa i dziób, kolory upierzenia. Są one dla nas sędziów jeszcze zbyt ogólne, dlatego nasze zadanie powinno być tak podzielone, aby na ocenę wpływały także wszystkie szczegóły naszej rasy, aby wytworzyć krytykę pokrywającą się ze stanem hodowli.

Pożądany schemat oceny dla niemieckiego gołębia wystawowego:
Forma, postawa, stan, gardło, głowa dziób, brodawka, oko, barwe, upierzenie i kolor.

Te wyznaczone cechy rasowe powinny były znaleźć się teraz na wszystkich kartach oceny, albo jako zalety, jako życzenia lub jako braki, ponieważ tylko tak możliwe jest danie naprzód jednolitego kierunku hodowlanego i dodanie hodowcy jasnego rozeznania nad obecnym stanem hodowlanym jego zwierząt. W następstwie ułatwia to stopniowanie i przydział nagród. Zakłada to naturalnie wymóg, aby każdy członek jury angażował sobie czas w celu omówienia tych punktów przy wszystkich zwierzętach równo, ponieważ tylko tak możliwy jest równy obraz oceny pokazu. Na tym miejscu powinno zostać jeszcze wspomniane, że nie ten kto jako pierwszy zakończył ocenę, zostawił to również najlepiej, przeważnie odwrotnie.

Ad. 3. Pokrywająca się ze stanem hodowli znajomość rasy i pojedynczych głównych cech rasowych.

Przy tym punkcie musimy wejść w szczegóły, a mianowicie dokonany tu zostanie przydział niemieckiego gołębia wystawowego do różnych sekcji i oszacowanie go zgodnie z naszym schematem. Przy tym jest do uwzględnienia stan hodowli pojedynczych rodzajów kolorów i sposobów ubarwienia. Figuruje 31 różnych rodzajów kolorów do wyboru, których poziom hodowlany jest częściowo jeszcze bardzo różny do napotkania.

Ideał i wytyczne dla niemieckiego gołębia wystawowego:
Wyhodować gołębia z krótkim, silnym kształtem, z szykownym, klinowatym, prawie poziomo niesionym ciałem, którego części poniesione są przez delikatny bieg wszystkich linii i przez to tworzą harmonijna całość. Bardzo ważne jest przy tym, by proporcje długości i szerokości były dobrze dopasowane.

Forma:
Byłoby idealnie:Zwierze z szeroką i wypukłą piersią, krótkie i zwięzłe ciało.
Życzenia: Pierś pełniejsza, w ciele krócej, więcej głębi ciała.
Braki: zbyt ociężały, zbyt długi, zbyt duży, zbyt mały i delikatny.

Postawa:
Byłoby idealnie: prawie poziomo niesione ciało.
Życzenia: postawa bardziej pozioma.
Braki:Postawa opadająca, postawa podniesiona.

Stan:
Byłoby idealnie: swobodny (otwarty), dobry, średnio wysoki stan.
Życzenia: stan wyższy, swobodniejszy (bardziej otwarty), szerszy.
Braki: stan zbyt głęboki, zbyt wysoki, zbyt wąski.

Szyja:
Byłoby idealnie: szyja powinna wychodzić szeroko z ramion, do głowy zbiegając się w delikatnym, szykownym kreśleniu linii, dumnie wyprostowana (podniesiona), ze swobodnym (otwartym) zaokrągleniem gardła bez wyrównanej nasady karku.
Życzenia: Szyja powinna być dłuższa, zwężająca się lepiej ku górze, przechodzi szerzej z ramion, być lepiej dopasowaną do całokształtu, swobodniej w gardle, linia karku bardziej napięta.
Braki: za krótka, za gruba,, brak przewężenia, tworzenie podgardla, kark ogiera, szyja wężowata.

Głowa:
Byłoby idealnie: szeroka nad oczami, przeważająca się klinowo do szczytu dzioba. Dziób i czoło tworzą nieprzerwaną linię stałego łuku, z najwyższym punktem nad okiem, która przechodzi w dobrym zaokrągleniu do szyi.
Życzenia: klin bocznie wypełniony, klin szerszy, większy wałek przed okiem, niższa linia profilu, tył głowy lepiej zaokrąglony, więcej długości twarzy.
Braki: za wąski klin, pusty klin twarzy, zbyt mała wysokość szczytu głowy, zbyt prosty profil, za mocno wygięta linia profilu, spłaszczony tył głowy.

Dziób:
Byłoby idealnie: średnio długi dziób, z silną proporcjonalną nasadą, dziób tępy z zamkniętym cięciem, które jest proste w dwóch trzecich od kata dzioba, a w przedniej jego części lekko skręcona. Przedłużenie cięcia dzioba przechodzi przez środek oka. Kolor dzioba jest czarny, jednak w mniejszym lub większym stopniu rogowo zabarwiony przy jasnych rodzajach koloru lub czysto czerwonych, jasny przy białych, przy szekach w zależności od rysunku jasny lub ciemny.
Życzenia: lepiej wypełniony, mocniejsza żuchwa, bardziej zamknięty, bardziej tępy, koloryt intensywniejszy lub jaśniejszy.
Braki: za słaby, za krótki, zbyt szpiczasty, zbyt otwarty, dziób zbyt zagięty.

Brodawka:
Byłoby idealnie: delikatna, mocna dobrze przyległa, długo wyciągnięta, kwiatowo-biało upudrowana brodawka nosowa, która powinna ukazywać słabe sercowate wycięcie. Brodawka powinna być zamknięta na grzbiecie dzioba.
Życzenia: bardziej przyległa, naprężona, gładsza, dłuższa, niższa w środku.
Braki: rozdęta, zbyt krótka, zbyt szeroka, zaniedbana, mostek brodawki, podzielona, nie przypudrowana, powyżej grzbietu dzioba.

Oczy:
Byłoby idealnie: bardzo intensywna ciemnoczerwona tęczówka. Białe mają ciemne oczy, a szeki odpowiednio ciemne lub ciemnoczerwone.
Życzenia: Tęczówka jeszcze bardziej czerwona, a źrenica lepiej wybarwiona.
Braki: oczy innego koloru, żółte pierścienie wokół źrenicy, dwojakiego rodzaju kolor oczu (przy szekach), kolorowe oczy (przy białych).

Brew:
Byłoby idealnie: okrągła, wąska, delikatna i równo rozwinięta brew o odcięciu idącym od jasnoszarego, aż do białawego.
Życzenia: okrąglejsza, jaśniejsza, delikatniejsza, równiejsza.
Braki: zbyt owalna, ciemna, gruba brew.

Upierzenie:
Byłoby idealnie: dobrze rozwinięte, gładkie i napięte, przyległe upierzenie.
Życzenia: położenie skrzydła bardziej napięte, partia ogona krótsza i mocniejsza. Pióra szyjne bardziej przyległe.
Braki: słabe upierzenie szyi, słabe upierzenie wokół brwi, szerokie i długie partie ogonowe, luźne położenie skrzydła, żabot, gołąb w trakcie pierzenia.

Kolor i rysunek:
Istnieje 31 różnych rodzajów koloru lub rysunków do wyboru.
Byłoby idealnie: wszystkie kolory powinny być czyste i równo wyważone.

Ad. 4. Kryteria oceniania

Ocena jakości ze stopniowaniem:
Te właśnie wymienione punkty muszą wspólnie wpływać na naszą ocenę, powinny być traktowane obiektywnie i równomiernie w stosunku do wszystkich zwierząt. Ważne jest, że na początku oceny musi najpierw następować inwentaryzacja. Po tym powinna zostać przeprowadzona ocena wstępna, bez konieczności wyciągania zwierząt z klatek, byłoby przy tym korzystne znakowanie. W ten sposób zagwarantuje się, że została znaleziona właściwa linia, która może zostać dotrzymywana do końca oceny. Przez ocenę w ręku zostają potem odsłonięte wszystkie mocne i słabe strony pojedynczych zwierząt. Czas jest niestety bardzo dużym czynnikiem, mimo to każdemu zwierzęciu powinna zostać dana także druga szansa. Często jest niezbędne pozwolić zwierzęciu drugi raz wejść do klatki. Pojedyncze oceny wzgł. Punkty są zawsze znane, to powinno składać się na jeszcze bardziej jednolity sposób wyrażenia dużej wartości.

Ad. 5. Przydzielanie ocen

Teraz chciałbym przedstawić kilka przykładów na to jak powinna wyglądać optymalna ocena:

Najpierw do punktacji 97
„Doskonały do stanu hodowli”
Ten tekst został dany przed laty przez VDRP, na nim powinniśmy się opierać

Przy punktacji 96
„Do stanu hodowli doskonały w głównych rysach”
Następuje małe życzenie (nie w głównych cechach rasy) także tutaj powinien zostać jednolity tekst.

Karty oceny następują teraz do punktacji 95 do 90 i 0
Przydział oceny: zobacz AA – BX / 2

Bardzo ważny punkt, ponieważ przy drobiazgach rozgrzewają się często uczucia hodowców. Przy przydziale oceny AAB mówi nam całkiem jasno jak ma to następować. Przyprowadza się ciągle skargi, że rozdzielenie nagród nie odpowiada przepisom, stwierdza się to ciągle przy rewizji w katalogu i ciągle bywają zbyt duże tarcia. Dlatego zasadniczo na dziesięć zwierząt musi zostać rozdzielona jedna ocena E i dwie Z, jeśli nie wyznaczone są na szczególne rodzaje koloru. Jeśli kolekcja pozostaje tylko poniżej 93 punktów zwierzęta te częściowo obniżone są w ocenie Z. Podział odnosi się na 1,0 i 0,1 jest również na stare i młode.

Urlicht Lahme

Wyrażenia fachowe:

Właściwie nazwany nagłówek w żaden sposób nie zaspokaja naszych potrzeb.
Kiedy odczytujemy wyrażenia fachowe w standardach, znajdujemy tylko niewiele wyrażeń, które odnoszą się do naszego gołębia wystawowego. Życzymy sobie wysoko kwalifikowanego opisu i fachowego omówienia cech.

Często zastosowanie wyrażenia składają się z opisu wzorca i powszechnie znanego języka hodowcy i powinny być dla wszystkich możliwie proste. To zakłada naturalnie, że zajmujemy się tym i trudzimy jak również traktujemy oddzielnie, oferując możliwie najlepszą płacę wystawcy. Dochodzi do tego, że gołąb wystawowy przeobraża się i dzisiaj w pewnych okolicznościach przyjete zostały do naszego repertuaru odpowiednie nowe wyrażenia. Nasze życzenie dotyczy przede wszystkim mało- lub nic nie mówiącej krytyki, która pisana jest coraz częściej na kartach oceny.

Orzeczenia mogą zawierać wiele życzeń, jak:

Brew kolista, brew powinna otaczać tęczówkę wężej (ciało szkliste widoczne, wypływająca brew), brew (tkanka) delikatniejsza, kolor brwi jaśniejszy, brew u góry widoczniejsza (lekko pokryta)
Zalety, życzenia i braki w formie wskazującej kierunek, jasnym fachowym wyrażeniem oddają cel naszej pracy. Powinna ona zostać zrozumiana jako sposób prewencji. Mamy nadzieję, że w przyszłości będziemy odpowiedzialni i sprawiedliwi, żeby hodowcy i kupujący na wystawach zaufali SR i zostali ochronieni od rozczarowań wynikających z niesolidnej pracy.

Podział fachowych wyrażeń analogicznie, kryterium oceny opisu wzoru:

1. Ogólne wrażenie.
2. Forma i stan.
3. Głowa i dziób.
4. Kolor upierzenia / rysunek, struktura upierzenia.

Ad. 1. Ogólne wrażenie

Krótka, silna forma wyrównane proporcje cudowna, rasowa figura wykwintny, elegancki w pełni proporcjonalny, bardzo dobry itd.,
Te pojęcia zbiorowe zawierają cechy rasowe główne, które w punkcie drugim (forma i stan), zostały szeroko opisane.

Ad. 2. Forma i stan

Stan:
dobry średniowysoki stanza głęboki stan

Postawa:
naprężona, prawie pozioma postawa odpadająca, zbyt uniesiona postawa schylona postawa

Szyja:
Mocna, dumnie podniesiona, szyja przy ramionach szeroka, mocno osadzona zgrabne przewężenie szyi eleganckie przejście szyi (odejście gardła, linia karku, linia szyjna tylna) zaokrąglone, czyste gardło brakuje przewężenia szyi, za krótka, za długa, za gruba szyja, wąsko osadzona szyja, ściśnięcie tyłu szyi. Kark, szyja bagdetowa (guz), gardło pełne, ciągnięcie gardła (żyła)

Tułów:
Klinowaty, krótki tułów szeroka, dobrze wypukła pierś szerokie ramiona nieprzerwana, równa linia dolna(dół piersi, brzuch i partia odbytowa) długi, wąski, masywny, ociężały tułów wąska partia piersi i ramion Fałd piersiowy (szczelina) odstająca partia brzucha, brak dołu piersi, głębi piersiowej zapadły, wypukły grzbiet

Skrzydła:
Wystające przeguby skrzydeł przyległe, zamknięte trzymanie skrzydeł szerokie skrzydła zakrywające grzbiet (zamkniete) wiszące ociążałe trzymanie skrzydeł wąskie, otwarte skrzydła
wadliwie przykryty grzbiet, skrzydła wywrócone

Ogon:
Wąski, krótki, zamknięte pióra ogonowe długi, szeroki, krzywe sterówki ogon szczelinowy (ogon rozwidlony), przyciągnięte trzymanie ogona brakujące sterówki, długi w piórze, długa w piórze, długa część tylna

Nogi:
Silne, szeroko rozstawione nogi dobra proporcja między szyją i długością nóg kolor pazurów taki jak kolor dzioba, krótkie, bocianie nogi nogi iksowate nieprawidłowy biały kolor palców u stóp uchylone ustawienie nóg

Ad. 3. Głowa i dziób

Widok z boku / linia łuku

Głowa:
Wyciągnięty profil, odpowiada zbiorowemu pojęciu punktów głowy, oprócz oka i brwi. Gładka i dobrze wypełniona część twarzowa, odpowiada dziobowi, brodawce i czołu zabudowany przód twarzy, zgrywa się po szyje, odpowiada wypełnionej, silnej , tępej partii dzioba z dobrze wbudowaną brodawką wyrównane proporcje głowy (szczyt dzioba-kąt dzioba-środek oka-tył głowy) słabo wznosząca się linia łuku nie załamująca się linia łuku wypukła pociągła głowa, wałek czoła wypchnięty szczyt, odpowiednia wysokość szczytu, najwyższy punkt pod okiem zaokrąglony tył głowy / wyniosły promie poziomo niesiona głowa krótka, średnia lub długa twarz sztywny profil/twarz kwiatowo biała, uformowana w kształcie serca brodawka sercowate wycięcie zamknięta brodawka gładka brodawka (dobrze wbudowana w profil i klin)wciśnięcie brodawki mostek brodawki lub otwarta brodawka krótka, szorstka, rozdęta, rozluźniona, odstająca zadarta (przykrywająca), nie przypudrowana, ściśnięta, gruba podzielona brodawka za głęboko wcięta, brak wycięcia sercowatego zbyt otwarty grzbiet dzioba, (trójkątne nacięcia brodawki) języczek brodawki brodawka nie upudrowana przy nasadzie brodawka w kształcie skrzydeł zawyżony grzbiet dzioba (brodawka na grzbiecie dzioba)

Brew:
Kolista, wąska, delikatna, podobna do nitki brew otaczająca tęczówkę brew jasnoszara, idąca ku białawemu odcieniu dobre upierzenie wokół brwi,brew czy upierzenie kanciasta, owalna, wypływająca, ściągnięta, mięsista, gruba, gąbczasta duża, nierównomierna, wzniesiona, za ciemna (niebieskawa), żółtawa, czerwona brew, brakujące upierzenie wokół brwi (wcześniej otwarta brew)

Oczy:
Duże, trochę wystające, wyraziste świecące oczy o intensywnej ciemnoczerwonej tęczówce białe mają ciemne oczy, szeki odpowiednio ciemne lub intensywnie ciemnoczerwone oczy zmęczone, brązowe, ciemne (oprócz białych i szeków o odpowiednim rysunku) małe, bezbarwne oczy, żółte zielonkawy pierścień wokół źrenicy (oczy rybie) cięte oczy różnokolorowe oczy oczy nie odstające

Ad. 4. Kolor upierzenia
Tu odsyłamy do objaśnień zawartych w katalogu z 1996 roku- prof. dr Joachim Schille
Nalot białe spodnie rdza, sadza, pieprz w okolicy pasów mętna tarcza skrzydła trzeci pas jaśniejszy, bielszy grzbiet rozmycie koloru tarczy skrzydła

Struktura upierzenia:
Gładkie, napięte, przyległe, dobrze rozwinięte luźne, matowe upierzenie pióra skręcona zatrzymane pierzenie się kędzierzawa tarcza skrzydła niegotowe upierzenie (pierzenie się)

Błędy głowy:
Przesunięty szczyt, płaski wierzchołek, spłaszczony najwyższy punkt przed okiem przerwana linia łuku płaskie, wciśnięte czoło lub wciśnięcie czaszki, naciągnięty, przeładowany, kanciasty profil wcześnie, spadziście odpadający, płaski tył głowy duży promień tyłu głowy głowa kulista przyciągnięte trzymanie głowy

Czaszka i profil klinowy przy widoku frontalnym i widoku z góry

Głowa:
Nad oczami szeroka, klinowata do szczytu dzioba zwężająca się, bez zatok szeroki klin, wypełniony klin pełny klin szeroka czaszka, wypełniona czaszka wypchnięta wypukłość sklepienia wąska czaszka, wąsko w klinie równolegle przebiegająca czaszka lub klin pusty klin, zgięcia spiczasta, wąska twarz lub profil 0

Dziób – widok z boku:
Naturalny, tępy gładki dziób wypełnione partie dzioba zamknięte ciecie dzioba z przedłużeniem przez środek oka cięcie dzioba w przedniej części lekko zagięte (powinno iść za linią łuku głowy) górna i dolna część dzioba jednakowej grubości, silna żuchwa wysoko osadzony grzbiet dzioba, wejście dzioba, dziób dobrze wbudowany w profil dziób spiczasty dziób słabo wypełniony otwarty dziób naciągnięty dziób, cięcie dzioba nie przebiega przez środek oka proste cięcie dzioba (dziób puszka) wklęsło przebiegająca żuchwa długa, gruba żuchwa zbyt płaski grzbiet dzioba dziób hakowaty ucisk dzioba krzywy dziób sztywno wbudowany, prosty dziób

Dziób- widok z góry:
Szeroka nasada dzioba szeroki, klinowato wbudowany dziób dół i góra dzioba w równej szerokości ściśnięty dziób, wąska nasada dzioba pysk, szeroka żuchwa

Brodawka:
Delikatna, mocna, gładka, przyległa długa, dobrze przypudrowana

1

12

11

10

9

8

7

6

5

4

3

2